U toku je kompletna rekonstrukcija rimokatoličke crkve Svete Ane u Pančevu, zadužbine Đorđa Vajferta. Završen je krov i prednji deo fasade, a radovi na objektu se nastavljaju i trajaće do proleća sledeće godine.
Obimni građevinski radovi trajaće godinu dana kako bi crkva zablistala nekadašnjim sjajem na stogodišnjicu od izgradnje. Investitor je Zrenjaninska biskupija.
Crkva Svete Ane danas je kulturno dobro. Spomenik kulture postala je 2000. godine i pod zaštitom je Zavoda za zaštitu spomenika kulture u Pančevu koji učestvuje u rekonstrukciji zajedno sa Zrenjaninskom biskupijom.
Grozdana Milenkov, direktorka Zavoda za zaštitu spomenika kulture u Pančevu kaže da već sad nakon završenog krova i prednje fasade crkva počinje da dobija svoj stari sjaj.
Crkva je tokom vremena počela da se raspada, krov je procureo, fasada je otpala, a priča se i da je ukradena slika Uroša Predića.
Arhitekta Zorica Grujić kaže da je objekat bio dosta oštećen.
“Za sad smo uradili krov, jer smo za to imali sredstva. Urađen je glavni brod, zamenjen je eternit koji smo morali da naručimo iz Belgije. Na tornju sa dva zvonika zamenjen je bakar. Što se tiče unutrašnjih radova, ostalo je još da se radi. Čim se obezbede nova sredstva, radovi će biti nastavljeni”, kaže Zorica Grujić.
Crkva Svete Ane izgrađena je 1923. godine. Đorđe Vajfert je crkvu posvetio roditeljima Ani i Ignjatu. Prvobitna Vajfertova ideja je bila da izgradi malu kapelu, ali je nakon molbi vernika i stanovništva odlučio da ipak sazida crkvu.
Crkva je imala i veliki praktičan značaj, jer crkva Svetog Karla Boromejskog nije mogla da ispuni potrebe rimokatolika u Pančevu kojih je tad bilo više od šest hiljada. Međutim, ova crkva imala je veliki značaj i za ostalo stanovništvo grada koje se nadalo da će sa izgradnjom nove crkve njihov kraj „oživeti“.
U izgradnji crkve učestvovala su velika imena toga vremena kao što su Uroš Predić, Pavle Pantelić, Đoka Jovanović i Hugo Vajs. Angažovanje izuzetno značajnih ljudi na izgradnji crkve, kao i ogroman novac koji je na izgradnju utrošen, govori o tome koliko je ova crkva bila bitna Đorđu Vajfertu, posebno kada se uzme u obzir da je u to vreme Vajfert trošio ogromne količine novca kako bi obnovio imovinu uništenu u Prvom svetskom ratu.
Đorđe Vajfert je crkvu dao na korišćenje rimokatoličkoj crkvi, ali je nakon toga nije zaboravio. U prilog tome govori činjenica da je u njoj proslavio 60 godina svog braka, kao i to da crkva zauzima značajno mesto u njegovom testamentu.
